Fabric 40: Mark Farina

Sinds jaren komt de sint maandelijks ten huize PsyTox. De Londense club Fabric dropt namelijk elke maand bij z’n leden een CD’tje binnen gemixt door een selectie van dj’s die in de club zijn langsgekomen. En die lijst is zo indrukwekkend dat het dan ook niet verwonderlijk is dat namen als Ricardo Villalobos, Radioactive Man, Luciano of zelfs de legendarische John Peel maar wat graag hun bijdrage leveren aan de reeks. De stijlen variëren per editie zodat je proeft van alles wat kwaliteit is. En met editie 40 werd de eer toebedeeld aan een van de meest gerespecteerde house-dj’s: Mark Farina.

Farina bouwde zijn reputatie op in dat amerikaanse mekka van de housemuziek: Chicago. Al sinds zijn zestiende speelde hij daar in clubs allerhande tot de scene explodeerde en ie samen met dj’s als Heather, Ralphie Rosario of Derrick Carter ook mocht proeven van internationale waardering. Het bracht hem naar alle uithoeken van de wereld en ook op productievlak was ie vrij succesvol, soms met solo-werk, soms in samenwerking met Derrick Carter en Chris Nazuka waaar oa. de classic “Mood” op KMS uit voort kwam.

Enfin, genoeg credentials dus om gevraagd te worden voor een Fabric-editie, en alhoewel ik persoonlijk niet veel heb met house levert Farina toch een dijk van een mix af. Het fijne eraan is dat je overduidelijk hoort dat de man alles heeft gemixt zonder hulpmiddelen en het ook simpelweg zo heeft op de cd gegooid. Hier en daar hoor je zeer minieme foutjes die rechtgezet worden, een bassje die even dichtgedraaid wordt, en dit maakt het tot een van mijn favoriete mixes uit de reeks. Farina corrigeert niks achteraf of beatmatched de trackss niet met Ableton (zoals meestal wel gebeurd) en zorgt er zo voor dat je echt het idee hebt om te luisteren naar een opname van een feest. Om het met een mode-woord te zeggen: het klinkt organisch, echt, oprecht.
De muziek zelf is bij momenten aanstekelijk, soms een beetje cliché zoals house nu eenmaal soms kan zijn (saxofoontjes, hammond-orgeltjes, u kent het wel) maar Farina selecteert wel stukken die niet overboard gaan en kiest vaak voor platen waar een immens diepe sub bassline de boxen doet trillen. En dat is nu eenmaal muziek waar een dansvloer van houdt.

Ik kan dus alleen maar deze cd warm aanbevelen, of nog beter: een lidmaatschap. Want Luciano en Simian Mobile Disco komen eraan in de komende maanden, dus het loont de moeite. Net zoals de club.

PS: check trouwens de hilarische website van Mark Farina ( http://www.markfarina.net ).