Sub Space: The Message

Zeldzaam zijn ze, de artiesten die het vertrouwen krijgen om een full album uit te brengen. En als dat album er dan nog in slaagt om trouw te blijven aan de roots van techno en toch voldoende sfeer te scheppen om alle tracks te beluisteren in één ruk, dan ben je best wel goed bezig. Via geslaagde releases op het Mirage label en op ons vaderlandse label Token creëerden de twee Parisiens van Sub Space een eigen geluid en ook live wisten ze te bevestigen, oa. op KozzMozz. En nu is er dus hun album op Mirage: The Message. Alors les mecs, je vous présente: Sub Space. Vreemd genoeg komen steeds meer detroit getinte releases uit Europa. Zo ook ‘The Message’, dat van begin tot einde dezelfde sfeer ademt. De grote kracht ligt erin dat Sub Space erin slaagt om de zweverige en melodische detroit-sound te koppelen aan invloeden zoals je die in europese techno en minimal vind. En dat is de sterkte ervan: voor iedereen is er wel een element in de muziek die je aanspreekt, en dat maakt het dan ook een album dat soms dansvloergericht, dan weer meer als luistervoer kan dienen.

Via een spacey intro -je kiest tenslotte je artiestennaam niet zomaar- gaat het meteen naar het ijzersterke “Orbital”, een track die zo uit de cataloog lijkt te komen van legendarische labels als Fnac Music Division. Een lang uitgesponnen intro met sci-fi strings en een ritme dat relatief kalm de sfeer draagt en toch dansbaar is, en die je na 5 minuten meteen naar de repeatknop doet grijpen… magistraal begin. Maar er komt meer, dus na 4 keer beluisteren op naar “Jolies Choses”. Die track kon zo doorgaan voor een technasia track, mij doet ie alleszins heel siegling’ish aan en wie kan daar iets op tegen hebben?
Het spreekwoordelijke tandje wordt bijgestoken bij “Time Machine”, een pompende technotrack die prachtig overgaat in een minimalere technotrack die je meesleurt in de latere uren van een clubnight, de soundtrack als de toeristen het voor bekeken houden en de freaks de dansvloer terug claimen. Hier en daar halen ze wat vocals erdoor die niet echt nodig waren, maar echt storen doet het niet. Alweer een degelijke track die -alweer- veel te kort duurt, dit mocht zo nog een paar minuutjes verder gegaan zijn.
Helaas zakt het album vanaf dan een beetje in elkaar: “Electrofluxx” is op z’n best een leuke tribaltechno schijf die niet echt blijft hangen, en “A Song For Peace” moet helaas de kracht van de doorspoelbutton snel ondergaan wegens te doorsnee en een vrij banaal gebruik van de overbekende “jack” sample. Blijkbaar was het vullertjes-gevoel ook de makers niet ontgaan, want na een kort intermezzo lanceert Sub Space zich al snel opnieuw met het zeer pompende “The Bi-Machine”. Het doet een beetje denken aan een gestripte versie van de Black Codes series door Cristian Varela, terwijl “The Cimaxx” dan weer een serieus potje moutarde heeft gehaald bij Steve Rachmad’s Ignacio project. Mij hoor je daarover niet klagen alleszins, een stevige pot techno kan er altijd in.
“The Extrema” en het daaropvolgende “Alien Speaking” kunnen me dan weer veel minder bekoren wegens te steriel en wat rommelig dus snel komt het kalmere “Positive Energy” uit de speakers gebubbeld. En daar hoor je toch weer de zorg en feel die de heren in hun diepere tracks kunnen leggen. Een tribal bedje met een topping van deepe trancey strings en een zorgvuldige opbouw maken dit weer tot een uitschieter op de CD. “Elipse Theory” klinkt dan weer alsof de heren even twijfelden om nog eens voor het iets hardere werk te gaan, maar de studio-democratie beslistte er blijkbaar anders over want eindigen doen ze met het meer ingetogen “On The Way Back”. En weer die prachtige soundscaped gedragen door een aanstekelijke beat en achtergronden die je bij de hand nemen op een reisje door time and space. Klinkt melig, maar wie de oogjes dicht doet en dit nummer op de koptelefoon steekt zal zeker een mooie reis meemaken. Soms ligt de grens tussen gevoel en dansen dicht bijeen, en Sub Space verkent die ewenwichtsoefening als geen ander.

The Message is een volwaardig album dat het talent van de twee producers alle eer aan doet. Het enige probleem is een luxeprobleem: doordat er een fiks aantal tracks op een CD moesten passen zijn veel van de nummers gewoon te kort. Wat een beetje spijtig is voor een album waar de beste stukken het moeten hebben van de opbouw van een ietwat dromerige space sfeer, en dat nu eenmaal tijd nodig heeft om te ontwikkelen. Ik kan dan ook alleen maar hopen dat tracks als “Orbital”, “Positive Energy” of “On the Way Back” een vervolg krijgen in een lange edit erens op het moederschip. In elk geval is Sub Space een project om in de gaten te houden, zowel op plaat als live.

Tracklisting:

01   Introduction (1:50)
02   Orbital (5:10)
03   Jolies Choses (4:17)
04   Time Machine (5:10)
05   Elektrofluxx (5:20)
06   A Song For Peace (6:35)
07   Random-Q (1:08)
08   The Bi-Machine (4:20)
09   Climaxx (4:59)
10   The Extrema (3:20)
11   Alien Speaking (4:58)
12   Positive Energy (4:31)
13   The Bottom (1:13)
14   Ellipse Theory (4:17)
15   Magmatik (2:11)
16   On The Way Back (4:50)

Sub Space on MySpace