25/07/2008 10 Days Off 2008 - Dag 07

Maar toch eerst even Pig & Dan checken die een paar opmerkelijke releases op hun naam hebben staan. Minimale techno met een pak trance-invloeden als u mij toelaat hun stijl op die manier te omschrijven. De set bestond tussen half twee en twee uur echter voornamelijk uit techno zonder meer. Degelijk zonder meer dus.

In de Ballroom ging The Field van start dat voor het hoogtepunt van tien dagen elektronische muziek moest zorgen. ‘From Here We Go Sublime’ van The Field is werkelijk subliem (we hoeven niet altijd lang achter passende bijvoeglijke naamwoorden te zoeken). Zo subliem dat vorig jaar zelfs de rockpers dit debuut van Axel Willner in hun eindejaarslijstjes opnam. De meeste nummers zijn loops van extreem mooie melodieën die met zorg worden uitgekozen zodat ze niet beginnen te vervelen, maar eeuwig kunnen blijven doorgaan. Hoort er nog iemand Orbital? Ik alvast wel. En dat is een heel groot compliment. Nu rest alleen nog maar de vraag of The Field ook daadwerkelijk voor het hoogtepunt van Ten Days heeft gezorgd… Neen, niet echt. Axel had een paar vrienden meegebracht die hem begeleidden achter de knoppen, op gitaar en op drum. En bij dat laatste knelde het schoentje want meermaals week de drummer lichtjes af van de beat en verloor de muziek het strakke karakter dat op plaat zo belangrijk is. De Ballroom is ook niet echt de geschikte plaats voor deze redelijk intimistische muziek. En toch zorgden ze meermaals voor enkele vreugdeuitbarstingen zoals met Over The Ice naar het einde toe.

Next up Braziliaan Gui Boratto die u kent van de heerlijke trip Arquipélago en het album ‘Chromophobia’ allebei op het geweldige Kompakt-label. Boratto deed wat hij moest doen en zette de dansvloer pas echt goed in gang. Hoe het precies klonk, herinner ik mij niet meer. De concentratie was even weg.

Dominik Eulberg nam over en bleek, pardon my French, poepeloerezat te zijn. Elke goede dj kan echter ook draaien onder invloed dus was van dat alles op de dansvloer weinig te merken. Eulberg draaide voornamelijk platen die dicht bij zijn eigen sound liggen. Vaak volle, zware bassen zonder echt hard te klinken. En ook hier zorgen de bekendste platen voor de leukste momenten: Alive van Daft Punk en wat later MPX_309 aka ‘de imploderende duikboot’ van Joris Voorn. Het daglicht begon stilaan tussen de gordijnen door te schijnen en af en toe liet iemand het zonlicht binnenkomen waarna er altijd een vampier de gordijnen weer toedeed, ontkennend dat de dag aangebroken was en tijd om huiswaarts te keren.

Foto's van dit event: