26/07/2008 10 Days Off 2008 - Dag 08

Shameboy leverde een stomende set af. Luuk Cox (Buscemi, Arsenal) en Jimmy Dewit (aka Bobby Ewing) palmden een extra deel van de zaal in voor al hun audiomateriaal. Blijkbaar was er onvoldoende ruimte op de toch al brede dj-booth waardoor het Vlaamse duo moest verhuizen naar het midden van de zaal. Geen erg, hoor. Op andere festivals heb je nooit de kans Shameboy zo op de vingers te kunnen kijken.

Voor 10 Days Off-habitués hing in de concertzaal een niet alledaags sfeertje. Je waande je soms op een festivalterrein met een bende uitgelaten jongeren die joelend en crowdsurfend de boel op stelten zetten. Shameboy kan duidelijk op heel wat die-hard fans rekenen. En zelfs als sardientjes in een overkookt doosje weten ze hoe ze helemaal los moeten gaan op de beukende elektropunkdeuntjes van hun favorieten. Amper ruimte was er tussen de zwetende lijven, de thermometer gaf veertig graden aan en toch bereikte de sfeer voor dit jaar ongekende hoogten.

De waanzin in de zaal stond in fel contrast met de concentratie en nauwkeurigheid van Cox en Dewit. De twee persten de ene elektrohit na de andere uit hun synths en laptops en bleven daar - voor zover mogelijk met de übertropische temperaturen in de concertzaal - zeer koeltjes bij. Foutloos werkten ze het elektroparcours af, met vooral werk uit hun laatste plaat Heartcore en Hi Lo and In Between uit 2006.

Tocadisco

Tocadisco nam de relais van Shameboy over. De Duitser nam de microfoon, introduceerde zichzelf en wenste de crowd een leuke avond toe. Zelden gezien bij een dj-set. Tocadisco scoorde in ons land de voorbije maanden enkele hits en bracht een fel gehypt album, Solo, uit. Perfecte timing vanwege de 10 Days Off-organisatie om de elektrohouse producer naar Gent te halen.

De Duitser deed wat van hem gevraagd werd: een doorsnee discotheekset gekruid met klassiekers en hits neerzetten. Ideaal voor een zaterdagnacht. En blijkbaar ook voor 10 Days Off. De man, die duidelijk vol van zichzelf is, had ook een jonge vrouw met zich meegebracht. De hele avond verdween ze niet van de zijde van Mijnheer Tocadisco. Maar wat ze in volle schijnwerpers precies deed, is me nog steeds een raadsel.

Het werk van Tocadisco blies me niet omver en kon ook niet uit de middelmatigheid springen. Maar het publiek lustte er wel pap van. En klant is koning, niet?

Balzaal

Hoewel de concertzaal een tijdlang ontoegankelijk was vanuit het Kaffee van de Vooruit, de veiligheidsmensen hadden de trappenhal afgesloten, bleef het pijnlijk leeg in de balzaal. De elektronica van Principles of Geometry of A.Human kon weinig 10 Days Off-gangers overhalen om de trappen op te klimmen. Spijtig, want de twee bands verhuisden een half huis naar de Vooruit om vast te stellen dat er - bij wijze van spreken - zich meer volk op het podium bevindt dan frontstage.

Toch gaven ze duidelijk het beste van zichzelf. Principles of Geometry uit Rijsel weefde zwevende geluiden met wat steviger beats. A.Human was een volwaardige band (met gitaren, enzo ) die alternatieve rock en elektronica brengt. En een zanger die zich in het zweet werkte voor de twintig luisteraars. Zelfs met maar drie man en een paardenkop in de zaal blijft het in de Balzaal warm.

De overdaad aan elektrohouse in de kelderverdieping van de Vooruit en het teveel aan trappen richting Balzaal zorgde voor een zeldzame overrompeling in de Young Talent Bar. Mike-E fietste langs techno en minimal, terwijl de meer elektrogetinte live van Fonofreak é Benoize veelbelovend was. Jonge talenten die terecht een pak volk lokten, dus.

Foto's van dit event: