21/07/2008 10 Days Off 2008 - Dag 04

De Vooruit was nog maar een half uur open toen ik aan mijn dagelijkse portie trappengymnastiek begon. In de balzaal speelde Ultravid, en nadat ik hun vorige sets in ons dorp genaamd Gent had gemist wou ik er een punt van maken ze deze keer zeker te checken. “Ze”, want het gaat om een duo dat niet alleen draait maar ook de befaamde Cish Cash-avonden organiseert. Een toe te juichen initiatief trouwens dat wat breder programmeert dan het doorsnee elektro-avondje, zo was onlangs Daniel Haaksman te gast die België liet kennis maken met de Braziliaanse Baile Funk sound.
Hoewel er nog niet zo veel volk rondliep in de balzaal ging Ultravid al voluit met een strak pompend geluid. Ik hoorde diepe subbassen, ravy geluiden en zelfs techno. Alles schoof proper in elkaar en lag onder een moeilijk te omschrijven laag die er voor zorgde dat de tracks een mooi geheel vormden. Een duo met een eigen geluid dus, dat ik heel erg te pruimen vond.

Op weg naar de lockers passeerde ik het young-talent café waar de winnaar van de JIM-contest het beste van zichzelf aan het geven was. Hoewel ik de tegenstand uit de competitie niet ken had deze dj zeker zijn plaats verdiend. Een feilloze techniek, relaxte houding en vooral de juiste plaatjes zorgden ervoor dat er al vroeg op de avond sfeer was onder de trap. De supporters van de volgende dj (Human Electric) waren zich trouwens al volledig aan het opwarmen. Of die dj ook een marketeer was zou ik niet weten, maar zijn fans hadden allemaal een identiek t-shirt met daarop het logo van hun held. Een investering naar de toekomst die hopelijk ooit zal renderen, maar ik vond het vooral grappig.

In de concertzaal was het normaal om 0h30 de beurt aan Busy P, maar de organisatie had het schema blijkbaar omgegooid zodat de 3 Eddy’s Banger direct na elkaar zouden kunnen spelen. Een terechte beslissing die eigenlijk al veel vroeger kon worden genomen. Maar eerst was het de beurt aan The Subs (alweer Gent) die een live verzorgden.
Een tijd geleden zag ik het trio al aan het werk in de Eskimo-fabriek en toen konden ze me niet echt boeien. Dat is geen ramp voor die mannen want er waren genoeg mensen aanwezig die het vanavond wel dik OK vonden, om niet te zeggen dat het dak er meermaals afging. Als ik achteraf de gehele avond bekijk kregen ze zelfs nog het meest respons van allemaal in de concertzaal. Bekende hits werden opgeleukt met samples van DHS The house of God, en hun hitje Fuck that Shit werd ingeleid door Money for Nothing van The Dire Straits.

De zaal was ondertussen goed volgestroomd zonder dat er gedrum aan te pas kwam (en ook deze keer bleef het balkon gesloten). Het publiek zag er ook net iets anders uit dan de voorbije dagen: Arafats, Shutter Shades en andere trends die je wel eens op profielfoto’s van een Myspace-pagina kan tegenkomen.
Een andere trivia die me opviel was dat de visuals in de zaal net dezelfde waren als de voorbije dagen, en jammergenoeg zijn die vrij saai. Een pracht van een scherm staat achter de dj-booth geïnstalleerd, maar wat we erop te zien krijgen stelt niet veel meer voor dan de visuals op je Windows Media Player. Er loopt nochtans vj-talent genoeg rond in België, waarom dan niet eens iets boeiends proberen uit te werken?

Terug naar de muziek, want om half twee was het Bangertime. Labelbaas Busy P -Pedro voor de vrienden, te herkennen aan een naambord rond zijn nek dat ongeveer een kilo moet wegen- mocht het feest op gang trekken en dat deed hij met een remix van Electric Feel, zeg maar de zomerhit van MGMT. Van daaruit ging het richting steviger werk met nummers als Sinden’s Hit me on my Beeper en Dj Sandrinho’s Organ Donor, een stevige herwerking van Dj Shadow’s classic. Eén van de echte sfeerbrengers was I like to move in here van Moby, maar dan in de Crookers remix. Aan mixen, remixen, edits en mash-ups geen gebrek.
Diezelfde Crookers remix hoorde ik trouwens even later terug bij Ultravid, die tussen 2 en 3 een meer rave en Baltimore getinte set brachten in de balzaal ... het effect was opnieuw hetzelfde: handjes in de lucht en losgehen.
Nog een Crookers remix om dit rijtje af te sluiten: ACDC’s Thunderstruck, kwestie van het rockgehalte wat de hoogte in te jagen voor de Waxdolls aan hun live begonnen.

Waxdolls hadden mij een paar maand geleden al overtuigd van hun talent, en bij een tweede luisterbeurt konden ze dat alleen maar bevestigen. Het Gentse duo vergelijk ik gemakelijkheidshalve met Goose: een ruige mix van rock en electro. Hard en scheurend, een echt vat vol energie. Voeg daar nog een leuke extra aan toe, namelijk een eigen VJ die weet hoe het moet en je hebt een fantastisch optreden. Het zou me verbazen mocht ik in deze 10-daagse nog een betere live te zien krijgen ... van de Waxdolls gaan we wat mij betreft nog veel horen (het voorbije weekend stonden ze trouwens ook op Dour). Een enkeling in het publiek dacht trouwens zelf een groter rock’n'roll-gehalte te hebben door de gordijnen in de balzaal opzij te schuiven en doodleuk een plasje te maken in de hoek, ik hoop dat zijn zizi er van schaamte is afgevallen.
Gordijnplassen, BIG in 2008?

Nog maar eens de trappen af richting concertzaal? Ondertussen had dj Mehdi de fakkel van zijn werkgever overgenomen en streelde hij ons Belgen-ego door er een track van Goose tussen te smijten. Hij maakte trouwens ook een brugje naar 10days dag 5 door Plastikman’s Spastik te draaien. De kans is klein dat Richie die zelf gaat spelen (we mogen hem tegenwoordig allemaal met de voornaam aanspreken), tenzij misschien een sample van een nanoseconde, gelooped, en getimestretched ... maar wel full surround!
Hoewel de set van Mehdi goed in elkaar zat was de sfeer jammer genoeg vrij matig in verhouding met andere Banger-feestjes. Het geluid ... moet het nog gezegd? Het blijft een verhaal apart, bij momenten valt het goed mee, dan weer klinkt het vrij dof of stil en kan je zonder probleem een conversatie voeren vooraan in de zaal.
Ik nodig de organisatie dan ook van harte uit in zaal Den Tap in Moen, want zelfs te lande wordt er harder gespeeld. (Yeah Den Tap, je moet het meegemaakt hebben).

Het sobere geluid werd extra onderstreept toen Dj Feadz zijn set begon met MIA’s Paper Planes. U weet wel, die track met de geweerschoten? Losse flodders in dit geval.
Gelukkig maakte de trackkeuze van Uffie’s bedpartner veel goed, want nadat hij via wat hip hop een beetje gas had teruggenomen ging hij de stevige toer op. Ik hoorde pompende house, stevige techno en zelfs wat booty. Eens de kruissnelheid gepasseerd bouwde Feadz terug af met wat Baltimore Beats en als kers op de taart zelfs Italo-classic Spacerwoman en classic “tout court”: Kraftwerk’s Computer Love. De eerlijkheid gebiedt mij wel erbij te vermelden dat er op dat moment nog hooguit 150 à 200 man was in de balzaal. Niettemin bracht Feadz naar mijn mening één van de betere en meest afwisselende sets totnogtoe op deze 10days.

Wie doet morgen beter?

Foto's van dit event: