22/06/2008 Blauer See @ Naturbuhne Blauer See Ratingen (DE)

Duitsland mag dan al bij oudere Belgen een bedenkelijke reputatie hebben, de jongere generaties weten beter. Sinds meer dan een decennium geldt het germaanse bundesland als dé plaats waar het qua feesten gebeurt. Steden als Berlijn en Frankfurt geven de kadans aan in alles wat maar hip en trendy is, en uit heel de wereld stromen getalenteerde artiesten naar duitsland, aangetrokken door de roemrijke eeuwigdurende feesten, afters, after-afters en clubs die nooit lijken te stoppen, terwijl taalrijke labels en dj’s nonstop voorzien in nieuwe beats voor de massa. Maar ook in Keulen roeren zich beats uit het Wald: Blauersee geldt al enige jaren als een van de kroonjuwelen van dat duitse uitgaansleven. Uiteraard vanwege de unieke locatie, doordat het wordt georganiseerd door de ultrahippe Tribe House crew, maar ook door z’n zeer relaxte sfeertje en uitgelezen line-ups. Willkommen am Blauer See!

Op nauwelijks anderhalf uur van Antwerpen en twee uur van Amsterdam is het geen toeval dat het feest ondertussen ook door veel Belgische en Nederlandse bezoekers gekend èn geliefd is. En toch is dit niet echt een mega-bedoening à la Nature One of SonneMondSterne: de line-up blijft meestal heel beperkt en met slechts twee dansvloeren mag Blauer See naar duitse normen eerder bescheiden genoemd worden. Wat dan ook bijdraagt aan de sfeer: geen opgefokte mensen of horden toeristen hier, wel een -naar schatting- 3000 mensen die komen voor hun muziek en hun favoriete dj’s: Raresh, Marco Carola, Steve Bug, Tobias Becker, Daniel Taylor, Opperpriester van de goede smaak Ricardo Villalobos, maar vooral voor de God van Deutschland: Sven “Papa” Vath.

De middag was net ingezet toen Tobias Becker al goed de sfeer erin hield op de main stage, gelegen in een prachtige natuurlijke “bühne” of theater. Het moet gezegd: ook al staan de duitse party people moederziel alleen op een dansvloer, dan nog dansen ze gedrevener dan eender welke volle zaal elders. Het gevolg was dan ook dat Becker met z’n vettige deep minimal al heel wat respons kreeg, en je voelde iedereen gezapig op toeren komen. Nou ja, de kerel heeft dan ook een stamboom die mag gezien worden, als productiepartner van Gabriel Ananda en tracks op Platzhirsch. Edoch!

Maar zo ongeveer een uurtje later was de man aangekondigd waarvoor we de trip hadden gemaakt: Raresh dus. Roemeens wonderkind en protégé van de grote Ricardo Villalobos. Gekend voor een eigen stijl waar alles draait om blinkende nieuwe beats met stokoude tekhouse verweven. Hij zette op Forbidden Fruit de keet in vuur en vlam en ook op BlauerSee zette hij een degelijke set neer in z’n typische stijl. Minder indrukwekkend als in de Silo perhaps, maar toch nog mijlenver bovenuit de meeste dj’s en qua persoonlijkheid met voorsprong de sympathiekste dj die je kunt voorstellen. Respect. Grappig was wel hoeveel belgen en nederlanders de dansvloer in namen zodra Raresh begon te spelen. Als dat een omen is voor z’n nakende passage in Fuse eind augustus, dan gaan we een mooie avond tegemoet.

To choose is to lose. Een bumpersticker-slogan van jewelste, maar wel eentje die waarheid bevat. Zo ook op Blauer See. We kozen ervoor om Raresh even te verlaten voor het optreden van Sven Vath op de main stage. Vath heeft in Duitsland zo’n beetje de status bereikt waar waarschijnlijk niemand nog in de buurt kan van komen: al van een halfuur voor het begin van z’n set stonden mensen reikhalzend uit te kijken naar hem en telkens ie even zich liet zien in de backstage steeg een geroep en gefluit op. Dus toen hij uiteindelijk de decks overnam van Carola steeg een gehuil en geroep op alsof de opgebouwde spanning in een bruuske beweging naar boven kwam. Vreemd genoeg nam Vath zijn tijd, en begon doodleuk met een kwartiertje diepe trance die na de superset van Carola helaas de sfeer als een vlieg verpletterde. Het was lang geleden dat ik Vath nog had gehoord, wel, ik weet niet wat ik er van moet denken eerlijk gezegd, maar anno 2008 is Vath bigger then ever, maar qua dj kon hij me niet (meer) bekoren. Dus dan maar snel naar Raresh teruggegaan waar de vloer nu helemaal loos ging.

Wie dj is en de laatste jaren geen enkele release heeft gekocht of gespeeld van het Poker Flat label is zeker een jumper of een ander smakeloos individu. De man achter dit label, begenadigd producer, uitmuntend dj en sympathieke mens Steve Bug mocht na Raresh dus floor two bespelen. En dat deed ie dan ook meer dan perfect, ondanks wat technische trubbels in het begin van z’n set. Een stuk droger dan de vorige keren dat ik hem had gehoord, muzikaler gedurfder ook, en met heel wat nieuw materiaal die de oortjes deed spitsen. Lang leve Steve Bug.

Afsluiter Ricardo Villalobos… hebben we niet meer gezien, omdat we helaas op tijd thuis moesten zijn voor arbeidsverplichtingen. Maar als we de achtergebleven vrienden mogen geloven, dan was Ricardo buitengewoon goed. We houden hem tegoed voor komende zaterdag op Awakenings.

Kortom: Blauer See is een pracht van een manier om een zondagnamiddag te spenderen. Het is dichtbij, het is muzikaal een topper en het is gewoon heel erg relaxed. Voeg daarbij het lichtelijk gestoord duitse publiek dat varieert van bloedmooi tot ronduit ranzig, van smaakvol tot afzichtelijk getatoeëerd, van laidback tot waanzinnig extravagant,… Het is een bonte verzameling van heel verschillende mensen die toch samen feesten en een worden met duizenden andere gelijkgezinden. Dat alleen al maakt het de moeite waard om de korte trip naar Ratingen te maken. Aan te raden dus.