23/08/2008 Feest in het park @ Oudenaarde
Feest in het Park @ Oudenaarde
Oudenaarde leek de dagen voor hun gezellige festival een unieke blauwe wolkenhemel te krijgen… Maar de weergoden konden het traditioneel niet laten om de blue sky in te wisselen voor een grijs wolkendek.
Maar met kawtsjoee boots waren we volledig voorbereid om op zaterdag te feesten in het park. De voorverkoop tickets waren voor ik het wist uitverkocht, dus stonden we zatedag al om 16u aan de ingang.
Op het podium van le grand mix stond the Black Box Revelation als eerste geprogrammeerd. De muziek was aangenaam in combinatie met de eerste pint.
De Belgische Headphone was the next one in de Bar Bizar. Voor hun nummers Ghostwriter en She is electric zet ik mijn radio altijd luider, maar live vallen ze een beetje tegen. Hun tracks werden foutloos gebracht, maar er zat weinig kracht en sfeer achter. Wel leuk om de cover Down by the water van Pj Harvey te horen.
Tijd om our “fwiend from Deinze” met zijn glamoureuze zangeres in de Charlatan tent aan het werk te zien. Of het nu de zaal van de handelsbeurs is, de Vlasmarkt, de Vooruit of een tent in Oudenaarde, Lady Linn haar stem is gewoon fantastisch. Ook het jonge publiek deelde mijn mening en danste twee uren lang op Red D zijn beats.
Nadat we een culinaire puntzak met french fries verorberden, gingen onze kawtsjoe botten de richting uit van le grand mix waar de mannen van Who Made Who klaar stonden. Twee jaar geleden had ik ze nog gezien op 10days en ik wou ze hier ook niet missen. Drie zotte Denen die een mishmash brengen van rock, gittaarrifs, italo disco, housebeats en een crazy show. Drie ‘volwassen’ mannen: een jazz gitarist die hier de gitaar voor zich neemt en een basist met een garageband background doen the singing - talking part. De drummer, die ook een house dj is, gaat achter zijn drumstel uit de kleren. Ooeee .. I can have my satisfaction wordt dan ook door iedereen mee gezongen.
Efkes tijd voor strategiebepaling, we willen wel een stukje van the Subs zien, maar op tijd terug voor The Rooooots ofcoz!!! The Subs in de Bar Bizar lokten een enthousiaste grote mensenmassa! Starski&Tonic + Foxylane = dit uitbundig trio = Fuck that shit! Oudenaarde heeft het gehoord en de tent ging uit zijn dak (wat een uitdrukking eigenlijk, maar bon het was uiteindelijk zo).
Time fo’ a lil’ bit Philadelphia hiphop!! De funky, jazzy en soulful mannen van the Roots namen hun plaats in op het podium van le grand mix. Deze bijna poëtische hiphop formatie hebben mij al met hun verschillende albums kunnen bekoren en zeker ook hun live performance op feest in het park. Al ben ik het aan het overwegen om hen ook later dit jaar te bezig horen in de AB, omdat het geluid op een festival toch niet altijd het fijnste is. In een zaal als de AB zullen de nummers you’ve got me en the seed nog beter klinken. Het einde van dit optreden was eigenlijk wel wat teleurstellend. De mannen duwden de play knop in van een cd speler waar hun recentste hit Birthday girl showden intussen wat rond op het podium. Ik had dit toch wel graag live gehoord, maar bon kom, we klagen niet, het was goed!
Our boots walked around op Donkvijver naar de Charlatan tent , waar Maxim Lany zijn hitjes ons naar een pizza dreef..
Hooverphonic hebben we in stukken gehoord. Geike Arnaert is een mooie verschijning op het podium en haar stem klinkt prachtig door mijn radio, maar dat is het dan ook.
De laatste op de line up in de Bar Bizar was D.I.M. (Boys Noize Rec.) op de site van fihp omschreven als aanstormende naam met dynamische ritmes in de huidige elektroscene. Ok, dit noemen ze dan elektroscene, maar mijn hoofd draaide ervan zot en met het horen van deze geluiden waande ik mij op een industrieel werf. Maar blijkbaar wel geliefd bij de andere festivalgangers.
Tot zover Feest in het park door mijn ogen. Jammer dat die ogen en de bijhorende oren de dag nadien George Clinton & the Funkadelic Parliament hebben moeten missen. Naar ‘t schijnt had de George op voorhand een drie uur durende massage gevraagd.. damn I wish I was an artist.
