23/08/2008 Raresh @ Fuse, Brussel

Het was een half jaar geleden dat we de Brusselse club bezochten. Ons laatste bezoek was geheel gewijd aan de Motion waar Kirk Degiorgio en Sam Ostyn Detroit Techno draaiden op Electric Art. Ditmaal was de Motion gesloten zodat we een goed zicht kregen op de vernieuwde Fuse zaal. Ik heb er zonder twijfel al een maand van mijn leven doorgebracht maar nu merk je pas wat enkele kleine aanpassingen kunnen teweegbrengen. De inrichting voelt gezelliger aan als vroeger en het projectiescherm boven de bar is erg geslaagd.

Pierre mocht van plaats wisselen met vaste opwarmer Deg en kreeg het publiek stap voor stap op de dansvloer. Na al die jaren is het moeilijk om hem op zijn waarde te beoordelen. Het vaste publiek draagt hem op handen. Een Fuse avond begint bij ons steevast naast JP de geluidsman, rustig de zaal verkennen en uiteindelijk een goede dansplek veroveren.

Het gros van de aanwezigen was er natuurlijk om Raresh te horen. Die stond maar liefst vier uur achter de decks, een uitzondering in België‘s beste Technoclub. Het wonderkind van de Roemeense elektronische scene is bezig aan een steile mars naar de top. Hij draait tegenwoordig in elke zichzelf respecterende club, staat onder de vleugels van de invloedrijke Ricardo Villalobos, speelt vaak samen met die andere Roemenen Rhadoo & Pedro en hun label [a:rpia:r] groeit mee met zijn bekendheid. Ik ben niet vaak meer verbaasd over een diskjockey maar wat de kleine Raresh zaterdagnacht uit zijn mouw schudde grenst aan het ongelofelijke. Vliegensvlug van de cd-speler over de draaitafel naar het mengpaneel om geniepig een verpletterende bas in de mix te smijten. Boem! Zijn platen zijn voor een groot stuk onbekende parels, al zullen er in Fuse wel trainspotters zijn die sommige nummers herkennen. Ik alvast niet. Zo heb ik het graag. Raresh draaide vier uur op hetzelfde tempo zonder dat het een moment begon te vervelen. Je kunt zijn geluid nog het best omschrijven als de Tekhouse van Mr. C, Terry Francis en Nathan Coles uit de jaren negentig verrijkt met moderne minimale Techno en Deephouse. De Fabric CD van Luciano komt dicht in de buurt met nummers van Sety, Los Updates en Rhadoo die we ook in Fuse hoorden. Een doodgewone mix als je hem na het werk beluistert, een meesterwerk na een nacht op de dansvloer. Het is moeilijk om vier uur verwondering, blijdschap, euforie of energie met een paar woorden te beschrijven. Een typisch geval van je-moest-er-bij-zijn-om-het-te-geloven. Ik durf stellen dat mensen als James Holden, Raresh, Ricardo Villalobos of Ark de toekomst in handen hebben. Waar de oude garde vaak stilstaat, kiezen zij voor vooruitgang. Wat kan het toch leuk zijn als je zonder verwachtingen een meesterlijke set te horen krijgt. Als Raresh terug komt ben ik er weer bij. Ik raad u aan hetzelfde te doen!